Menu

Nieuwe studie verklaart vreemde banen van TNO’s

30/01/2019 - Hypothese
Nieuwe studie verklaart vreemde banen van TNO’s

Wetenschappers hebben altijd gedacht dat er aan de rand van het zonnestelsel nog een groot object (planeet) moet zijn dat de vreemde omloopbanen van andere objecten (zoals Neptunus en Uranus) moet verklaren. De hypothese van Planeet-X stelt voor dat de zwaartekracht van deze planeet invloed heeft op andere trans-Neptuniaanse objecten (TNO) en daardoor vreemde omloopbanen gaan aannemen.

Een nieuwe studie suggereert echter dat die zwaartekracht niet afkomstig is van een enkel massief object, maar van verschillende kleinere TNO’s. Als men Planeet-X uit de simulatie verwijderd en vervangt door verschillende kleinere objecten over een groot gebied, kunnen de collectieve attracties tussen de objecten evengoed de excentrische banen verklaren die we bij sommige TNO’s zien. Dat verklaard Antranik Sefilian, doctoraal student aan de universiteit van Cambridge, UK.

De jacht naar Planeet-X werd serieus vanaf 2014. In dat jaar werd het bestaan voorgesteld van een grote, onzichtbare “perturber” voorbij de baan van Neptunus. De zwaartekracht van dit object kan invloed hebben op de banen van verre objecten. In 2016 kwam men met meer bewijs aanzetten. Zo stelde men dat andere TNO’s zelf over gravitationele afdrukken leken te beschikken. Ander bewijs is dat de perturber misschien tien keer meer massief is dan de Aarde en op een afstand van 600 AE van de zon ligt. De zaak van Planeet-X bleef aangroeien omdat wetenschappers en astronomen steeds meer “geclusterde” TNO’s hebben gevonden.

Sommige astronomen denken dan weer dat de vreemde omloopbanen waarschijnlijk gevormd worden door veel kleinere lichamen. Deze studie suggereert dat de kracht-in-cijfers uitleg inderdaad werkt, als de massa van de Kuipergordel (een ring van objecten voorbij Neptunus) tot tien keer meer is dan die van de Aarde. Dit is een vrij grote “als”, aangezien de meeste schattingen van de massa van de Kuipergordel koppelen aan minder dan 10 procent van die van de Aarde. Een recent onderzoek bracht het cijfer op 0,02 aardmassa’s.

Dit laatste spreekt het duo Sefilian en Touma tegen met het feit dat andere zonnestelsels over enorme schijven van materiaal aan de buitenkant beschikken. Omdat we bij ons zonnestelsel nog geen schijf hebben ontdekt betekend niet dat het niet bestaat, aldus het duo Sefilian en Touma. Het probleem is dat deze schijven van materiaal vanuit het systeem zelfs bijna onmogelijk is om waar te nemen. We hebben geen direct waarneembewijs voor die schijven en ook niet voor Planeet-X.

Het is ook mogelijk dat beide dingen bestaan, een enorme schijf van materiaal aan de rand van ons zonnestelsel en een onbekende planeet. Met de ontdekking van elke nieuwe TNO wordt er meer bewijs verzameld dat hun gedrag zou kunnen verklaren.

Deze studie werd gepubliceerd in het Astronomical Journal en is gratis te lezen op de preprint website arXiv.org

Bron: space.com