Menu

Ontdekkingen uit de planetoïdengordel

07/05/2018 - Planetoïden

Tussen de binnen- en buitenplaneten zit een opvallend groot gat. Wetenschappers besloten aan het einde van de 18de eeuw om naar de “ontbrekende” planeet tussen Mars en Jupiter te zoeken. Per toeval ontdekte de Italiaanse astronoom Giuseppe Piazzi in nieuwjaarsnacht 1801 een kleine planeet. Hij was eigenlijk sterren aan het observeren toen hij het kleine hemellichaam vond dat later “Ceres” genoemd zou worden. In de jaren daarna werden er nog verschillende kleine hemellichamen of planetoïden gevonden in de asteroïdengordel. Een klein overzicht van de bekendste ontdekkingen:

– Ceres, ontdekt in 1801 (in 2006 heringedeeld als dwergplaneet);
– Pallas, ontdekt in 1802;
– Juno, ontdekt in 1804;
– Vesta, ontdekt in 1807;
– Iris, ontdekt in 1847;
– Hygeia, ontdekt in 1849;
– Icarus, ontdekt in 1949;
– Apollo, ontdekt in 1932;
– Chiron, ontdekt in 1977 (niet te verwarren met Charon, maan van Pluto)

Bovenstaande planetoïden zijn door de mens gevonden. In 1983 werd de allereerste planetoïde gevonden door een ruimtesonde. Deze planetoïde kreeg de naam Phaeton mee. Momenteel kennen we meer dan vijfduizend objecten. Mogelijk bevinden er zich miljoen objecten in deze gordel. De asteroïdengordel of planetoïdengordel loopt tussen de omloopbanen van Mars en Jupiter en vormt daarmee de grens tussen de binnen- en buitenplaneten.

Locatie van de planetoïdengordel tussen de baan van Mars en Jupiter