Menu

Opbouw van de zon

07/05/2018 - Sterren, Zon

Wat wij zien vanaf de Aarde is een heldere witte schijf. Deze witte schijn is de fotosfeer, in feite het oppervlak van de zon: dat oppervlak zendt het zichtbare licht uit. De oppervlaktetemperatuur van de zon bedraagt 6000 °C. Het oppervlak ziet er korrelig uit, dit komt doordat warme gassen naar boven stijgen en koude naar beneden zakken naar de convectiezone eronder. Hoewel dit vanaf Aarde op korrels lijken, is de omvang ervan enorm.

Opbouw van de zon

Boven de fotosfeer is nog een andere laag, de zonneatmosfeer. Deze laag is verdeeld in drie: de chromosfeer, de overgangszone en de corona. Deze drie lagen zijn minder helder dan de fotosfeer en kunnen enkel worden waargenomen bij een zonsverduistering. De chromosfeer is een rooskleurige laag waar veel stormachtige weerfenomenen worden waargenomen: protuberansen komen van het binnenste van de zon door de oppervlakte en de chromosfeer naar buiten toe. In de overgangszone stijgt de temperatuur enorm: van 6000 °C in de chromosfeer tot enkele miljoenen graden in de corona. De corona komt van het Latijns en betekend ‘kroon’, bij een zonsverduistering wordt heel duidelijk waarom dat zo is. De corona lijkt op een kroon die naar alle kanten enkele miljoenen kilometers uitsteekt. Dit komt door de verstrooiing van het licht door elektronen en sterrenstof.

Onder de fotosfeer ligt het binnenste van de zon. In de kern heersen hoge temperaturen en een grote druk zodat het fusieproces onverminderd doorgaat. Om de kern ligt een stralingszone. Fotonen die uit de kern ontsnappen, botsen in deze laag met ionen en dragen zo kleine hoeveelheden energie over. De stralingszone gaat uiteindelijk over in de convectiezone waar de temperatuur lager ligt. Deeltjes worden door de convectie verwarmd. Minder dichte hete gassen stijgen naar de oppervlakte van de zon waar ze afkoelen en weer naar beneden zakken. Daar worden ze weer verwarmd en stijgen ze weer naar boven.