Menu

Classificatie van sterrenstelsels

07/05/2018 - Stelsels, Sterren

Tot in de 20ste eeuw ging er men van uit dat zwakke nevelvlekken die werden waargenomen objecten van ons eigen Melkwegstelsel waren. Pas rond 1920 kwam hier verandering in wanneer Edwin Hubble vanuit zijn observatorium in de VS deze vermeende nevels bekeek en tot de vaststelling kwam dat deze nevels zelf sterrenstelsels waren gelijk het Melkwegstelsel. Omdat ze verschillende structuren hebben, ontwikkelde Hubble een schema waarmee hij de sterrenstelsels naar hun vorm classificeerde. Zo heb je dan de elliptische-, de spiraalvormige-, de balkspiraalvormige- en de onregelmatige stelsels. Het schema wordt, met enige uitbereiding, nog steeds gebruikt. Al naar gelang hun vorm werden ze in subgroepen opgedeeld: E0 tot E7 bij de elliptische stelsels; SAa tot SAd bij de normale spiraalvormige; SBa tot SBd bij de balkspiraalvormige; de onregelmatige werden onderverdeeld in type I en type II. Een andere manier van classificatie is de indeling in volgens lichtkracht; I tot V waarbij I staat voor de grootste lichtkracht (superreuzenstelsels) en V voor de kleinste lichtkracht (dwergstelsels). Het Melkwegstelsel valt onder categorie III (normale reuzenstelsels).

 

Classificatie van de sterren